Een tweelingzwangerschap door de ogen van een vader

Korte verhaaltjes en gedachtenspinsels
Een (nieuwe) logo en de eerste onderlinge irritaties.

Een (nieuwe) logo en de eerste onderlinge irritaties.

Mijn laatste post, is inmiddels alweer een aantal dagen geleden. Daarom blik ik in deze post terug over een periode in plaats van een specifiek moment. Ik wens je veel leesplezier en laat mij vooral weten wat je er van vindt.

Omdat ik veel leuke reacties krijg en mensen vragen hoe ze een update kunnen ontvangen van nieuwe posts, heb ik besloten een Facebook pagina aan te maken voor deze blog. Hierop zal ik een bericht plaatsen als er een nieuwe blog geplaatst wordt. Ook is het via een Facebook groep makkelijker om te antwoorden op vragen. 

Dit was een week waarin ik kennis maakte met de hormonale veranderingen van de vrouw. Zo was er ineens een dag, waarin ik door korte nachten en de enorme warmte licht prikkelbaar was. En laat nu net op die dag, mijn vrouw, die normaal maximaal 3x per week, niet langer dan 10 seconden uitbundig lacht, ineens een dag hebben, waarin ze op iedereen, maar dan ook echt iedereen, (negatieve) commentaren heeft, om vervolgens in een enorme lachbui te schieten. Dit verwarde mij zo erg, dat ik er gewoon zwaar geïrriteerd door raakte, waarna zij vervolgens (lachend) reageert met “Normaal vind je dat ik weinig lach, nu lach ik eens en dan is het ook niet goed, wat is het nu?”

Deze week werd tevens ook duidelijk, dat ik als toekomstige vader van een tweeling, met hele andere zaken bezig ben als mijn vrouw. Zij is vooral bezig met, je raad het waarschijnlijk al. Kopen Kopen Kopen. “Wat moet er nog gekocht?” , “We moeten ook dit nog kopen!”, “Elke week/maand wil ik alvast dit kopen! “.  Waarbij mijn gedachte is, hoe kan je in hemelsnaam zoveel tijd bezig zijn met wat je nog gaat en moet kopen? Misschien komt dit door de aard van de natuur? De vrouw die een kind gaat baren en controle wilt hebben over de situatie, zolang de benodigdheden er niet zijn, is de controle er niet en blijft zij er mee bezig?

Ik ben meer van een volgende aanpak. Je weet dat er over 5/6 maanden een aantal items moeten zijn. Over 3 maanden zijn de risico’s kleiner en hebben we al gepland om te gaan shoppen voor de kamer en kinderwagen. Waarom maak je niet op 1 avond een lijst, met wat je ongeveer wilt en wat je echt nodig hebt, waarna je deze nog 3 maanden kunt aanvullen, mocht je nog iets vergeten zijn, zodat we dan op onze geplande shop dagen, de hele lijst kunnen afwerken en klaar zijn. Dan denk ik “ach, gelukkig verschillen we van elkaar, want hoe saai zouden relaties worden als er geen verschillende denkwijzen zouden zijn.”

En terwijl de vrouw dan bezig is met de korte termijn problematiek, landt bij mij langzaam het gevoel dat ik echt vader ga worden. Zo lig ik tussendoor om 3:00u in bed en komen bij mij de volgende vragen voorbij, “Welke opvoeding moeten wij hanteren?”, “Hoeveel geld moet ik wel niet gaan sparen?”, “Welke scholen moet ik de komende jaren in de gate gaan houden?”. Als ik dan de dag erna hierover een gesprek probeer aan te gaan met de toekomstige moeder van dezelfde tweeling, merk ik aan de reactie dat ze denkt, “Ik heb nog geen antwoord over wanneer we nu die luierdoekjes gaan kopen, maar je hebt wel tijd gehad om over al deze onzin na te denken? De geboorte is nog 6maanden weg, maar voordat ze naar school gaan zijn we een lifetime verder!”

Deze week hebben we ook een angel sound aangeschaft. Ondanks dat het advies is dit pas vanaf week 13 te gebruiken, kon mijn vrouw niet wachten. Dit leverde een enorme leuke middag op. Over de gesprekken en beleving hiervan plaats ik morgen (10-08) een blog.

Verder leefde we deze week vooral naar de termijnecho toe, na 3 weken toch wel weer spannend wat ik nu weer ga zien. Over deze echo lees je in de volgende blog meer! 

 

 

3 comments found

  1. Het is nu eenmaal een spannende tijd en de strijd tussen man en vrouw zal er altijd zijn. Dat heeft niets met hormonen te maken maar gewoon met het feit dat we een totaal andere denkwijze hebben. Ikzelf zou inderdaad het liefst werken met een lijst maar dat is ieder persoonlijk. Wij zijn toen super geholpen met hulp van een personal shopper bij Prenatal. Geen extra kosten maar juist een goede korting. Ze was ook heel eerlijk in dat je sommige dingen totaal niet nodig had. Dus niet perse willen verkopen maar echt kijken naar wat je nodig hebt.

    1. Dankjewel voor je reactie. We hebben ook inderdaad een lijstje, maar het ging er dan meer om dat het voor haar meer iets doorlopends lijkt en bij mij is het meer iets “eenmaligs”. 🙂

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.