Een tweelingzwangerschap door de ogen van een vader

Korte verhaaltjes en gedachtenspinsels
De 10 weken (termijn) echo

De 10 weken (termijn) echo

De laatste echo ben ik niet mee geweest, dit omdat we een paar dagen ervoor al één hebben gehad en er ook gewerkt moet worden. Gelukkig was er een schoonmoeder, die staat te popelen om mijn rol op dit soort momenten over te nemen, hier heb je dan als vrouw denk ik soms zelfs meer steun aan, dan aan je eigen man. Echter wilde ik er de volgende echo toch echt wel weer zelf bij zijn, de 10 weken echo (ook wel termijnecho genoemd) stond namelijk voor vandaag gepland. Dit is wel een bijzondere periode, hierin is je baby namelijk van Embryo naar Foetus getransformeerd. Dan heeft het dus handen, voeten en zullen ook de organen al aangelegd zijn.

Ik heb de afgelopen nachten zeer weinig geslapen, wellicht dat de komst van deze echo er ook lichtelijk mee te maken heeft. Ik heb deze week namelijk ook voor het eerst over baby’s gedroomd. “Hierin waren ze net geboren en naakt, met alleen een luier aan. Ik moest ze te voet, vanuit het ziekenhuis vervoeren, maar als ze nat werden zou dit ernstige gevolgen kunnen hebben. Zo besloot ik om een Tupperware etenswaren box te gebruiken om de baby’s droog in te vervoeren.” Ik werd nog vermoeider wakker dan dat ik was voordat ik ging slapen volgens mij, zo intens was deze droom. Hoewel ik zeer nuchter ben, is zo een zwangerschap toch niet niks, voor een man is het echt een mentale transformatie.

Vandaag dan eindelijk naar de volgende echo, kijken naar de 2 spruiten, zoals mijn collega ze noemt. Er was een echo van 40 minuten gepland (i.v.m. een tweeling) en dan een gesprek bij de gynaecoloog.

Dit keer hebben we een vrouw met wat levenservaring, lekker recht toe recht aan, geen overdreven gedoe, daar houd ik wel van. Tot nu toe was het in het begin even zoeken naar de twee, maar dit keer schoof ze de probe naar binnen en zie daar, 2 kleine mensen. Één van de 2 ligt lekker rustig vooraan, een echte foto model. Alle lichaamsdelen zijn mooi zichtbaar en hij/zij ligt lekker recht in het beeld, zonder teveel bewegingen. Dus even luisten naar het hart en deze klopt luid en duidelijk.

Nummer 1 is in orde, nu gaan we zoeken naar de tweede, al snel vindt ze deze rechtsboven, maar net als hij/zij in beeld komt, draait hij/zij zich om en gaat hij/zij op zijn/haar hoofd staan. Waardoor ook het hartje luisteren even niet lukt. Het duurt een paar seconden, maar dan heeft ze ook nummer 2 in beeld en ook hier klopt het hartje van. Ik moet wel echt toegeven, dit soort momenten doet iets met je als mens, ook al had je er van tevoren misschien niks mee, dit is bijzonder. Er groeit nu gewoon een mens, van jou en je partner, dit gevoel van geluk is niet te vergelijken met andere geluksmomenten.

Tijdens deze echo is het ook duidelijk geworden dat dit (gelukkig) geen zogeheten mono-mono tweeling is maar het is een monochoriale diamniotische tweeling, eeneiig, met ieder een eigen zak, maar ze delen wel de placenta. Dit heeft een kleiner risico dan met een monochoriaal monoamniotische tweeling. Bij dit laatste, moesten we onder behandeling in een ander ziekenhuis en zou mijn vrouw vroegtijdig worden opgenomen in het ziekenhuis. Weer goed nieuws dus.

Vanaf nu krijgen we nog 1x een echo over 4 weken en dan weer iedere 2weken, tot het einde van de zwangerschap. Dit nog steeds in verband met de risico’s van een tweeling zwangerschap.

P.S. Als je het leuk vindt om deze blogposts te lezen en graag op de hoogte wilt blijven van updates, kun je altijd even de twiindad Facebook pagina liken. Hierop plaats ik altijd een bericht als er een nieuwe post online komt.  

 

1 comment found

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.