Een tweelingzwangerschap door de ogen van een vader

Korte verhaaltjes en gedachtenspinsels
Twiinmom moet de eerste keer naar de gynaecoloog

Twiinmom moet de eerste keer naar de gynaecoloog

Zo, vandaag gaat ze dan voor de eerste keer naar het ziekenhuis voor een normale afspraak. Ik ga er dit keer niet bij zijn. Doordat ik net een bedrijf ben gestart, al aardig wat uren gemist heb en toch de week ervoor 2x achter elkaar een echo gezien heb, hebben we samen besloten dat ze met haar moeder gaat. Die vindt dat natuurlijk helemaal geweldig.

Ik ben op het werk, stiekem dwalen mijn gedachten toch regelmatig af, want oké als vader ben ik dan wel ‘de nuchtere’, maar die 2  rijstkorrels die moeten uitgroeien tot een baby zijn toch ook van mij.Ik zal dadelijk genoeg nachten niet kunnen slapen, hebben velen mij al verteld en niet te vergeten, nog veel vaker van die stinkende poepluiers in de handen hebben. “Jahaa, ook dat hoort dadelijk bij het vaderschap.” denk ik dan kort.

Om 12.00u krijg ik een WhatsApp bericht, dat ze er naar toe gaat. Ik wens haar veel succes en wacht in spanning af. Voor mijn gevoel duurt het wel 10 uur voordat ik weer wat hoor en dat terwijl ik in de tussentijd vlijtig aan het programmeren ben. Uiteindelijk krijg ik dan een bericht heel vrolijk, dat alles goed gaat, dit keer zag ze zelfs de kleine stompjes waar later armen en benen aan moeten komen ál. Ik antwoord, maar krijg daarna weer eeuwenlang geen reactie, achteraf bleek dat ze nog in gesprek was met de arts over de 10 weken echo en de gevolgen van het wel of niet hebben van een eigen vruchtzak voor de bevalling.

Ze vermoedden nu dat er toch een dun vliesje zit, wat zou betekenen dat beide baby’s in een eigen vruchtzak zitten. Dit brengt minder risico’s met zich mee en ik hoor duidelijk dat mijn vrouw er nu ook wel mee kan dealen dat het een tweeling is.

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.